Alpakoterapia niesie wiele korzystnych efektów. Już samo przebywanie z tymi sympatycznymi zwierzętami wprawia ludzi w dobre samopoczucie. Nie sposób bowiem nie uśmiechnąć się na ich widok. Dużą rolę odgrywają też bodźce sensoryczne – dotykanie miękkiej, pachnącej okrywy włosowej alpak jest niezwykle przyjemnym doświadczeniem. Powoduje wydzielanie endorfin czyli hormonów szczęścia, relaksuje, zmniejsza napięcia, stymuluje układ nerwowy. Kontakt z tak łagodnymi i inteligentnymi zwierzętami wyzwala pozytywne emocje, pozwala zapomnieć na chwilę o codziennych problemach, motywuje do działania.
Alpakoterapia może również pełnić rolę edukacyjną z dziećmi, przez kontakt ze zwierzętami rozwija się sferę motoryczną, poznawczą i emocjonalną, a także uczymy się koordynacji ruchowej, delikatności, otwieramy na nowe doznania dźwiękowe, zapachowe i dotykowe.
Kto może skorzystać z alpakoterapii?
Alpakoterapię zaleca się przede wszystkim dzieciom z różnego rodzaju zaburzeniami rozwojowymi:
-niepełnosprawnością ruchową,
-mózgowym porażeniem dziecięcym,
-upośledzeniem umysłowym (zarówno lekkiego jak i głębokiego stopnia),
-zespołem Downa,
-zespołem Aspergera,
-autyzmem,
-ADHD,
-problemami emocjonalnym.
Alpakoterapię można stosować również w pracy z ludźmi dorosłymi, niepełnosprawnymi fizycznie bądź intelektualnie, ale także polecana jest dla każdego dorosłego człowieka, który ma poczucie osamotnienia, znajduje się w poczucie psychicznego „dołka”, bądź też jest znerwicowany i potrzebuje wyciszenia.